El galego de Asturias en Navia

En Navia (de Suarna) reunímosnos úa veintena de persoas pra fer un paseo poético el día 30 de maio. A convocatoria, organizada por a Irmandade naviega, tía un deseo: pedir que el castelo, en maos privadas, pase a ser un monumento público pra ser restaurado e utilizado pra múltiples actividades (S.O.S. Castelo).

Foi un día completo, con lecturas que comenzaron pola mañá e continuaron despós da xanta na praza da vila naviega.

Na lectura da tarde, feita nun lugar precioso -a aldea de Barcia-, léronse poemas en galego de Asturias e outros de persoas que chegaron de diversas partes. Houbo lectura de poemas propios, de clásicos da literatura galega (Celso Emilio Ferreiro, Pimentel…), de autores que non puderon tar presentes -pero que sí lo tuveron por medio dos sous poemas- e tamén de poetas portugueses (Sophia de Mello).

Déixovos aquí úa mostra dos poemas:

Sara Veiga:

Paloma García:

Begoña Martín:

José Luis Graña:

       902

If for English, dial 1
Si en castellano, pulse 2
Si en català, premi 3
Se, por antollo, na lingua do país, prema 4

Se tal, prema 1
Se cal, prema 2
Se tomba, prema 3
Se lle parece, prema 4
Se tanto lle ten, agarde
e será atendido, se tal,
por alguén

Mantéñase á agarda
Se música instrumental, prema 1
No caso contrario, prema 2
Se gusta da melódica, prema 3
Se a prefire enérxica, prema 4

Mantéñase á agarda

Todos os nosos operadores están ocupados
Se tal
Se tomba
Se dálle
Se lle parece, volva intentalo, se tal,
pasado o cabreo


(VERSO PLURAL)

Quique Roxíos:

Haiku

Sen meiz nin ratos.
Un cabazo pechado.
De inverno el sol.

Marta Méndez:

Haiku

A garabata
e úa vella eixada
falan de onte.

Poema en portugués de Sophia de Mello:

Quando

Quando o meu corpo apodrecer e eu for morta
Continuará o jardim, o céu e o mar,
E como hoje igualmente hão-de bailar
As quatro estações à minha porta.

Outros em Abril passarão no pomar
Em que eu tantas vezes passei,
Haverá longos poentes sobre o mar,
Outros amarão as coisas que eu amei.

Será o mesmo brilho, a mesma festa,
Será o mesmo jardim à minha porta,
E os cabelos doirados da floresta,
Como se eu não estivesse morta.

Comparte

Deja un comentario

Tu dirección de correo electrónico no será publicada. Los campos obligatorios están marcados con *